کمردرد

انحراف ستون فقرات چیست و آیا قابل درمان است؟

عکس چگونگی انحراف ستون فقرات

انحراف ستون فقرات چیست و آیا قابل درمان است؟

انحراف ستون فقرات اصطلاحی عمومی برای تغییر غیرطبیعی شکل ستون مهره‌هاست، اما در بیشتر منظور از آن اسکولیوز یا انحراف جانبی ستون فقرات است. اسکولیوز فقط کج‌شدن ظاهری کمر نیست؛ بلکه یک تغییر سه‌ بعدی است که می‌تواند با انحنای جانبی، چرخش مهره‌ها و نامتقارن‌شدن شانه‌ها، دنده‌ها یا لگن همراه باشد. روش درمان به نوع انحراف، زاویه قوس، سن، رشد باقی‌مانده و وجود درد یا علائم عصبی بستگی دارد. در ادامه مطلب قرار است به بررسی کامل انحراف ستون فقرات، انواع و علل آن، نشانه ها، روش های تشخیص و درمان به صورت علمی و کاربردی بپردازیم.

اسکولیوز یا انحراف جانبی ستون فقرات چیست؟

ستون فقرات در نمای جانبی به‌ طور طبیعی دارای قوس‌هایی در گردن، پشت و کمر است؛ اما در نمای روبه‌رو باید تقریبا مستقیم دیده شود. در اسکولیوز، ستون فقرات به یک سمت منحرف و معمولا هم‌زمان حول محور خود چرخیده است. این چرخش می‌تواند باعث شود یک طرف دنده‌ها یا کمر برجسته‌ تر از سمت دیگر دیده شود. تشخیص اسکولیوز زمانی مطرح می‌شود که زاویه انحنا در رادیوگرافی ایستاده، با روش کاب یا Cobb بیش از ۱۰ درجه باشد. انحناهای کمتر از ۱۰ درجه بیشتر به‌عنوان عدم تقارن وضعیتی شناخته می‌شوند و الزاما اسکولیوز واقعی نیستند. انجمن پژوهش اسکولیوز نیز تأکید می‌کند:

“انحنای بیش از ۱۰ درجه اسکولیوز محسوب می‌شود.”

با این‌ حال، عدد زاویه به‌ تنهایی وضعیت بیمار را مشخص نمی‌کند. محل قوس، میزان چرخش مهره‌ها، تعادل کلی بدن، سن، سرعت رشد و تغییر زاویه در تصویربرداری‌های متوالی نیز اهمیت دارند. اگرچه در رادیوگرافی از پشت، انحنا شبیه حرف C یا S دیده می‌شود، مشکل فقط در یک صفحه نیست. چرخش مهره‌ها می‌تواند دنده‌ها را در یک سمت برجسته کند، گودی کمر را تغییر دهد و لگن یا شانه‌ها را نامتقارن نشان دهد. به همین دلیل صرفا صاف‌کردن شانه‌ها یا تلاش برای “درست نشستن” نمی‌تواند یک اسکولیوز ساختاری را برطرف کند.

علت انحراف ستون فقرات چیست؟

علت اسکولیوز به نوع آن بستگی دارد. در بیشتر نوجوانان، علت دقیق مشخص نمی‌شود و به همین دلیل از اصطلاح اسکولیوز ایدیوپاتیک استفاده می‌شود. ایدیوپاتیک به معنای خیالی یا بدون زمینه زیستی نیست؛ بلکه یعنی یک علت واحد و مشخص برای آن پیدا نشده است.

اسکولیوز ایدیوپاتیک

شایع‌ترین نوع اسکولیوز در کودکان و نوجوانان است و معمولا در دوره جهش رشد ظاهر می‌شود. زمینه ژنتیکی در بعضی خانواده‌ها نقش دارد و حدود یک‌ سوم نوجوانان مبتلا، سابقه خانوادگی اسکولیوز دارند. بااین‌حال، نحوه وراثت ساده و قابل‌ پیش‌بینی نیست. برخلاف یک باور رایج، موارد زیر علت اثبات‌ شده اسکولیوز ایدیوپاتیک نیستند:

  • حمل کیف مدرسه
  • بد نشستن
  • خوابیدن در وضعیت نامناسب
  • ورزش‌کردن
  • اختلاف قدرت معمول میان عضلات دو طرف بدن

این عوامل ممکن است درد، خستگی یا ظاهر وضعیت بدن را تحت‌ تاثیر قرار دهند، اما به‌ تنهایی قوس ساختاری و چرخش مهره‌ها را ایجاد نمی‌کنند.

اسکولیوز عملکردی

در اسکولیوز عملکردی، ساختار خود مهره‌ها طبیعی است اما عاملی خارج از ستون فقرات، بدن را به یک سمت منحرف می‌کند. اختلاف طول پا، کج‌ شدن لگن، اسپاسم شدید عضله یا اجتناب از درد می‌تواند چنین ظاهری ایجاد کند. این انحراف معمولا با اصلاح عامل اصلی یا تغییر وضعیت بدن کاهش پیدا می‌کند. در مقابل، انحنای ساختاری هنگام خم‌شدن یا درازکشیدن کاملا از بین نمی‌رود و با چرخش مهره‌ها همراه است.

اسکولیوز دژنراتیو در بزرگسالان

برخی بزرگسالان از دوران نوجوانی اسکولیوز داشته‌اند و قوس آن‌ها در بزرگسالی باقی مانده یا پیشرفت کرده است. در گروه دیگری، انحراف برای نخستین بار بر اثر تخریب نامتقارن دیسک‌ها و مفاصل مهره‌ای ایجاد می‌شود که به آن اسکولیوز دژنراتیو یا اسکولیوز جدید بزرگسالی گفته می‌شود. این نوع بیشتر ستون فقرات کمری را درگیر می‌کند و می‌تواند با کمردرد، تنگی کانال، انتشار درد به پا، بی‌حسی و کاهش توان راه‌ رفتن همراه باشد.

پزشک با بررسی وضعیت ستون مهره نوع و میزان انحراف آن را تعیین می کند.

اسکولیوز عصبی‌عضلانی

بیماری‌هایی که اعصاب یا عضلات را درگیر می‌کنند، است تعادل نیروهای نگهدارنده ستون فقرات را بر هم بزنند. فلج مغزی، آسیب نخاعی، دیستروفی عضلانی و برخی بیماری‌های عصبی مانند روماتیسم ستون فقرات از علل شناخته‌شده هستند. این نوع اسکولیوز ممکن است سریع‌تر پیشرفت کند و علاوه بر ظاهر ستون فقرات، تعادل نشستن، عملکرد دست‌ها، مراقبت روزانه و در موارد شدید تنفس را تحت‌تأثیر قرار دهد.

نشانه‌های انحراف ستون فقرات

اسکولیوز خفیف ممکن است هیچ درد یا محدودیتی ایجاد نکند و به‌صورت اتفاقی در معاینه تشخیص داده شود. نشانه‌های ظاهری می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • بالاتربودن یک شانه
  • برجستگی بیشتر یک کتف
  • نامتقارن‌بودن فاصله بازوها تا پهلو
  • بالاتربودن یک سمت لگن
  • نامتقارن‌شدن خط کمر
  • برجستگی دنده‌ها هنگام خم‌شدن به جلو
  • متمایل‌شدن تنه به یک سمت
  • قرارنگرفتن سر در امتداد مرکز لگن

در نوجوانان، وجود درد شدید یا علائم عصبی ویژگی معمول اسکولیوز خفیف ایدیوپاتیک نیست. درد شبانه مداوم، ضعف یا بی‌حسی اندام‌ها، اختلال راه‌رفتن، تب یا اختلال کنترل ادرار و مدفوع می‌تواند نشانه علت دیگری باشد و باید جداگانه بررسی شود.

پزشک چگونه انحراف ستون فقرات را تشخیص می‌دهد؟

تشخیص از مشاهده وضعیت بدن و معاینه آغاز می‌شود. در تست خم‌شدن به جلو یا تست آدامز، فرد با زانوهای صاف از کمر خم می‌شود. برجستگی یک‌ طرفه دنده‌ها یا عضلات کمر می‌تواند چرخش ستون فقرات را نشان دهد. پزشک ممکن است با اسکولیومتر میزان چرخش تنه را تخمین بزند. در صورت احتمال اسکولیوز، رادیوگرافی ایستاده از تمام ستون فقرات در نمای روبه‌رو و جانبی انجام می‌شود تا موارد زیر بررسی شوند:

  • محل و جهت قوس
  • زاویه کاب
  • تعداد قوس‌ها
  • چرخش مهره‌ها
  • تعادل شانه و لگن
  • کیفوز و لوردوز
  • بلوغ اسکلتی و رشد باقی‌مانده

MRI برای همه مبتلایان به اسکولیوز ایدیوپاتیک لازم نیست. تصویربرداری مغناطیسی بیشتر زمانی مطرح می‌شود که انحنا الگوی غیرمعمول داشته باشد، درد شدید وجود داشته باشد، معاینه عصبی غیرطبیعی باشد یا پزشک به مشکل نخاعی یا مادرزادی مشکوک شود.

تشخیص انحراف ستون فقرات از طریق عکسبرداری

تصویر روند تشخیص و پیگیری یماری انحراف ستون فقرات از طریق عکس برداری را نشان می دهد

انحراف ستون فقرات خفیف چیست؟

تعریف شدت در منابع مختلف کمی متفاوت است، اما معمولا قوس‌های حدود ۱۰ تا ۲۰ درجه خفیف محسوب می‌شوند. در تصمیم‌گیری درمانی، مرز ۲۵ درجه نیز اهمیت دارد؛ زیرا بسیاری از کودکان و نوجوانان دارای قوس کمتر از این مقدار، فقط به پایش دوره‌ای نیاز دارند. اسکولیوز خفیف الزاما به مرحله شدید تبدیل نمی‌شود. خطر پیشرفت بیشتر به عوامل زیر وابسته است:

  • رشد اسکلتی باقی‌مانده
  • نزدیک‌بودن به جهش رشد
  • زاویه اولیه قوس
  • محل و الگوی انحنا
  • افزایش زاویه در بررسی‌های متوالی

انجمن پژوهش اسکولیوز می‌گوید:

«بسیاری از کودکان دارای قوس خفیف هرگز به بریس نیاز پیدا نمی‌کنند.»

معمولا معاینه و رادیوگرافی دوره‌ای انجام می‌شود تا مشخص شود قوس ثابت مانده یا در حال افزایش است. در فردی که رشدش کامل شده و قوس کوچک و بدون علامت دارد، فاصله پیگیری‌ها می‌تواند بیشتر شود.

انحراف ستون فقرات مادرزادی

اسکولیوز مادرزادی در نتیجه اختلال در شکل‌گیری مهره‌ها پیش از تولد ایجاد می‌شود. ممکن است یک مهره فقط در یک سمت تشکیل شده باشد که به آن نیم‌مهره یا همی‌ورتبرا گفته می‌شود یا چند مهره به‌ طور غیرطبیعی به یکدیگر متصل باشند. شدت و سرعت پیشرفت اسکولیوز مادرزادی به نوع ناهنجاری، محل آن و توان رشد مهره‌ها بستگی دارد. بعضی قوس‌ها سال‌ها ثابت می‌مانند، اما برخی هم‌زمان با رشد کودک به‌سرعت افزایش پیدا می‌کنند. این بیماری ممکن است با ناهنجاری‌های نخاع، کلیه، قلب، دنده‌ها یا دستگاه ادراری همراه باشد. به همین دلیل ارزیابی کودک فقط به اندازه‌گیری قوس محدود نمی‌شود و ممکن است MRI ستون فقرات، بررسی کلیه و ارزیابی قلب نیز لازم باشد.

بریس در اسکولیوز مادرزادی معمولا نمی‌تواند رشد نامتقارن مهره ناقص را اصلاح کند، هرچند ممکن است در کنترل بعضی قوس‌های جبرانی نقش داشته باشد. قوس‌های پیشرونده ممکن است به جراحی زودهنگام، برداشتن نیم‌مهره، فیوژن محدود یا روش‌های حفظ رشد نیاز داشته باشند.

اسکولیوز لومبار چیست؟

اسکولیوز لومبار به انحنایی گفته می‌شود که بخش اصلی آن در مهره‌های کمری قرار دارد. این انحنا می‌تواند ایدیوپاتیک باشد یا در بزرگسالی بر اثر فرسودگی نامتقارن دیسک‌ها و مفاصل ایجاد شود. در نوجوانان، اسکولیوز لومبار ممکن است بیشتر با نامتقارن‌شدن خط کمر یا بالاتر دیده‌شدن یک سمت لگن مشخص شود. در بزرگسالان، درد پایین کمر، خستگی هنگام ایستادن، درد یک‌طرفه پهلو و انتشار درد به پا شایع‌تر است. درد پا معمولاً زمانی ایجاد می‌شود که تنگی فضای عبور عصب یا لغزش جانبی مهره‌ها به ریشه عصبی فشار وارد کند.

هدف درمان در بزرگسالان همیشه صاف‌کردن کامل ستون فقرات نیست. اگر مشکل اصلی درد، ضعف عضلات یا کاهش تحمل فعالیت باشد، درمان بر کنترل علائم و بهبود عملکرد تمرکز می‌کند. جراحی بیشتر برای درد مقاوم، اختلال عصبی، ناتوانی قابل‌توجه یا پیشرفت عدم تعادل ستون فقرات بررسی می‌شود.

معاینه پزشکی برای تشخیص انحراف ستون فقرات یا اسکولیوز

آیا انحراف ستون فقرات قابل درمان است؟

بله، اما منظور از درمان در همه بیماران یکسان نیست. بسته به سن و نوع اسکولیوز، هدف ممکن است یکی از موارد زیر باشد:

  • جلوگیری از بیشترشدن قوس
  • کاهش مقدار انحنا در دوره رشد
  • اصلاح تعادل بدن
  • کاهش درد و خستگی
  • حفظ توان حرکتی و تنفسی
  • جلوگیری از فشار عصبی
  • اصلاح قوس شدید با جراحی

در کودک در حال رشد، می‌توان از رشد باقی‌مانده برای کنترل یا اصلاح نسبی قوس استفاده کرد. در بزرگسالی که رشد استخوان کامل شده، تمرین یا بریس معمولا ساختار استخوانی را به‌طور دائمی صاف نمی‌کند؛ اما می‌تواند درد، استقامت عضلات، تعادل و کیفیت حرکت را بهتر کند. بنابراین عبارت قابل درمان است نباید الزاما به معنای بازگشت ستون فقرات به زاویه صفر تفسیر شود. در بسیاری از بیماران، ثابت‌ماندن قوس و حفظ زندگی فعال یک نتیجه درمانی موفق محسوب می‌شود.

درمان انحراف ستون فقرات چگونه انتخاب می‌شود؟

درمان فقط براساس زاویه انحراف در ستون فقرات تعیین نمی‌شود. سن، بلوغ استخوانی، سرعت پیشرفت، محل قوس، انعطاف‌ پذیری، علائم و وضعیت کلی بیمار نیز در تصمیم‌گیری مؤثر هستند.

پایش و مشاهده

در کودکان و نوجوانان دارای قوس کوچک، به‌ویژه کمتر از حدود ۲۵ درجه، معمولا معاینه و رادیوگرافی دوره‌ای انجام می‌شود. هدف این است که افزایش قوس در دوره رشد به‌ موقع شناسایی شود. پایش به معنای نادیده‌گرفتن بیماری نیست. فاصله مراجعه ممکن است در دوره رشد سریع کوتاه‌تر و پس از کامل‌شدن رشد بیشتر باشد.

حرکات اصلاحی اسکولیوز

حرکات اصلاحی مؤثر برای اسکولیوز، تمرین‌های عمومی و یکسان برای همه افراد نیستند. جهت قوس، محل برجستگی دنده، الگوی تنفس، وضعیت لگن و قدرت عضلات باید در طراحی تمرین در نظر گرفته شوند. روش‌های اختصاصی مانند شروت یا Schroth از تنفس سه‌ بعدی، خوداصلاحی فعال، کشش محوری و آموزش کنترل وضعیت بدن استفاده می‌کنند. هدف این تمرین‌ها می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • افزایش آگاهی از وضعیت بدن
  • اصلاح فعال تنه در جهت مخالف قوس
  • بهبود کنترل عضلات مرکزی
  • کاهش خستگی و درد
  • بهبود تعادل و عملکرد
  • کمک به کنترل پیشرفت قوس در دوره رشد

مرورهای پژوهشی نشان می‌دهند تمرین‌های شروت و سایر ورزش‌های اختصاصی اسکولیوز می‌توانند زاویه کاب و کیفیت زندگی را تا حدی بهبود دهند. بااین‌حال، اندازه اثر در مطالعات متفاوت است و در یک متاآنالیز جدید، میانگین تغییر زاویه به آستانه پنج درجه‌ای که معمولا از نظر بالینی مهم تلقی می‌شود نرسید. بنابراین تمرین را باید بخشی از درمان دانست، نه روشی تضمینی برای صاف‌کردن ستون فقرات. تمرین‌های اختصاصی ممکن است به‌ تنهایی برای قوس خفیف یا در کنار بریس برای قوس متوسط استفاده شوند. نتایج بهتر معمولاً به اجرای منظم، آموزش صحیح و تطبیق برنامه با الگوی قوس وابسته است. انجام حرکات نامتقارن براساس تصاویر عمومی اینترنتی می‌تواند برای قوس نامناسب طراحی شده باشد.

بریس برای اسکولیوز

بریس بیشتر برای کودک یا نوجوانی تجویز می‌شود که هنوز در حال رشد است و قوس او معمولا حدود ۲۵ تا ۴۵ درجه دارد. هدف اصلی بریس صاف‌کردن کامل قوس موجود نیست؛ بلکه جلوگیری از پیشرفت آن تا محدوده نیازمند جراحی است. انجمن جراحان ارتوپدی آمریکا این موضوع را چنین بیان می‌کند:

«بریس معمولا قوس موجود را صاف نمی‌کند، اما از بدترشدن آن جلوگیری می‌کند.»

اثر بریس به تناسب دقیق، نوع قوس و مدت واقعی استفاده وابسته است. داده‌های انجمن پژوهش اسکولیوز نشان می‌دهد هرچه زمان استفاده روزانه مطابق نسخه بیشتر باشد، احتمال کنترل قوس افزایش پیدا می‌کند. در بزرگسالان، بریس کاربرد متفاوتی دارد. ممکن است هنگام فعالیت از ستون فقرات حمایت و درد یا خستگی را کمتر کند، اما معمولا انتظار اصلاح دائمی قوس وجود ندارد. شواهد مربوط به بریس در اسکولیوز دژنراتیو بزرگسالان هنوز محدود است. همان طور که درمان کمردرد و فتق دیسک در کودکان و نوجوان با بزرگسالان فرق دارد در این مورد هم نوع و زمان درمان کودکان و نوجوانان با بزرگسالان متفاوت است.

درمان درد در بزرگسالان

در اسکولیوز بزرگسالان، درمان اغلب بر مشکل اصلی بیمار متمرکز است؛ برای مثال:

  • تمرین تقویتی و هوازی متناسب
  • بهبود استقامت عضلات تنه
  • کاهش وزن در صورت نیاز
  • داروهای ضد درد مناسب شرایط بیمار
  • اصلاح فعالیت‌های تشدیدکننده
  • درمان پوکی استخوان
  • تزریق انتخابی در صورت درد عصبی یا مفصلی
  • استفاده محدود از بریس در برخی بیماران

هرچند ورزش یا استفاده از کمربند پلاتینر نمی‌تواند مهره‌های تغییرشکل‌یافته را به حالت اولیه بازگرداند، اما ممکن است درد را کاهش دهد و تحمل فعالیت را بیشتر کند. NHS نیز هدف اصلی درمان اسکولیوز بزرگسالان را کنترل درد و حفظ عملکرد می‌داند.

جراحی اسکولیوز

جراحی معمولا برای همه بیماران لازم نیست. در نوجوانان، قوس‌های حدود ۴۵ تا ۵۰ درجه یا بیشتر، به‌ ویژه اگر هنوز در حال پیشرفت باشند، ممکن است نیازمند ارزیابی جراحی باشند. رایج‌ ترین روش، اصلاح قوس با پیچ و میله و سپس جوش‌دادن تعدادی از مهره‌ها به یکدیگر است. هدف جراحی معمولا شامل جلوگیری از پیشرفت، بهبود تعادل بدن و اصلاح بخشی از انحناست؛ نه ایجاد ستون فقرات کاملا صاف و طبیعی. در بزرگسالان، تصمیم جراحی پیچیده‌تر است. شدت درد، فشار عصب، تعادل بدن، سلامت استخوان، سن و خطر عوارض باید با میزان منفعت احتمالی مقایسه شوند.

روش های درمان انحراف ستون فقرات

درمان انحراف ستون فقرات در بزرگسالان با کودکان و نوجوانان متفاوت است.

تجربه بیماران از بریس و تمرین‌های اسکولیوز

تجربه‌های کاربران نشان می‌دهد تأثیر درمان فقط با تغییر زاویه سنجیده نمی‌شود. برخی بزرگسالان در انجمن Reddit گزارش کرده‌اند بریس اختصاصی به آن‌ها کمک کرده هنگام کار یا فعالیت دیرتر خسته شوند و وضعیت بدن خود را بهتر کنترل کنند، اما در هفته‌های اول با فشار، گرما و محدودیت حرکت روبه‌رو بوده‌اند. یک کاربر نیز توضیح داده بود که ستون فقرات پس از خارج‌کردن بریس کاملا در وضعیت اصلاح‌شده باقی نمی‌ماند، اما حمایت بریس به او امکان داده بود عضلاتش را بهتر تقویت کند.

در تجربه دیگری، فردی که شروت و بریس را هم‌زمان انجام داده بود، تمرین را برای افزایش آگاهی بدنی و کنترل بهتر وضعیت مفید توصیف کرد. این تجربه‌ها با هدف درمانی بریس و تمرین‌های اختصاصی هماهنگ‌اند، اما نمی‌توان آن‌ها را به همه بیماران تعمیم داد؛ زیرا نوع قوس، سن، برنامه درمانی و میزان پایبندی افراد متفاوت است.

چه زمانی انحراف ستون فقرات نیازمند بررسی سریع‌تر است؟

وجود انحراف ظاهری همیشه یک وضعیت اورژانسی نیست؛ اما شرایط زیر باید زودتر ارزیابی شوند:

  • افزایش سریع عدم تقارن در کودک یا نوجوان
  • تشخیص انحنا در سنین پایین
  • درد شدید یا مداوم شبانه
  • ضعف، بی‌حسی یا اختلال تعادل
  • تغییر کنترل ادرار یا مدفوع
  • تب یا کاهش وزن غیرقابل‌توضیح
  • تنگی نفس همراه با تغییر شکل شدید قفسه سینه
  • درد تیرکشنده و ضعف پا در بزرگسال
  • انحنای غیرمعمول همراه با یافته عصبی
  • وجود ناهنجاری مادرزادی مهره‌ها

تشخیص زود هنگام به‌ ویژه در کودک در حال رشد اهمیت دارد؛ زیرا احتمال پیشرفت و امکان اثرگذاری درمان‌های غیرجراحی به میزان رشد باقی‌مانده وابسته است.

نقش و اثر کمربندهای طبی در بهبود انحراف ستون فقرات

کمربند طبی یکی از روش‌های غیرجراحی برای کنترل بعضی انواع انحراف ستون فقرات، به‌ ویژه اسکولیوز در کودکان و نوجوانان در حال رشد است. هدف اصلی بریس معمولا صاف‌ کردن کامل ستون فقرات نیست؛ بلکه با واردکردن فشارهای کنترل‌شده به تنه، به کاهش سرعت پیشرفت انحنا و پایین‌ آوردن احتمال نیاز به جراحی کمک می‌کند. بیشترین اثربخشی زمانی دیده می‌شود که رشد استخوانی هنوز کامل نشده باشد و بریس متناسب با شکل و زاویه انحراف ساخته شود. در بزرگسالان، کمربندهای حمایتی بیشتر برای کاهش فشار واردشده به کمر، کنترل خستگی عضلات، بهبود احساس ثبات و کاهش نسبی درد استفاده می‌شوند. این محصولات معمولا نمی‌توانند انحنای ساختاری و تثبیت‌شده ستون فقرات را به‌تنهایی اصلاح کنند؛ بنابراین باید به‌ عنوان بخشی از برنامه‌ای شامل تمرینات اصلاحی، فیزیوتراپی، کنترل وزن و اصلاح وضعیت بدن در نظر گرفته شوند.

کمربند Platiner  از فناوری موسوم به UIC شامل اولتراسوند، مادون قرمز و پالس کلاک استفاده می‌کند و بیشتر با هدف کمک به کاهش کمردرد، گرفتگی عضلات و افزایش راحتی کمر عرضه شده است. بنابراین این کمربدن طبی را می‌توان یک وسیله کمکی برای مدیریت علائم در نظر گرفت، نه محصولی برای صاف‌کردن ستون فقرات یا متوقف‌کردن قطعی اسکولیوز. اگر همراه انحراف ستون فقرات با گرفتگی عضلات، خستگی یا درد کمر مواجه هستید، می‌توانید پس از بررسی شرایط خود و مشورت با پزشک، مشخصات کمربند پلاتینر Platiner را تهیه کنید.

سخن پایانی درباره انحراف ستون فقرات

انحراف ستون فقرات یک اصطلاح کلی است و شایع‌ترین شکل آن، اسکولیوز یا انحراف جانبی همراه با چرخش مهره‌هاست. زاویه بیش از ۱۰ درجه در رادیوگرافی ایستاده اسکولیوز محسوب می‌شود، اما نوع درمان فقط با یک عدد تعیین نمی‌شود. اسکولیوز ایدیوپاتیک بیشتر در دوران رشد دیده می‌شود و برخلاف تصور رایج، نتیجه بد نشستن یا حمل کیف سنگین نیست. اسکولیوز مادرزادی از ناهنجاری شکل‌گیری مهره‌ها ناشی می‌شود و اسکولیوز لومبار بزرگسالان می‌تواند بر اثر فرسودگی دیسک‌ها و مفاصل ایجاد شود.

قوس‌های خفیف اغلب فقط پایش می‌شوند. حرکات اختصاصی مانند شروت می‌توانند کنترل وضعیت، عملکرد و در بعضی بیماران زاویه قوس را بهبود دهند، اما درمان تضمینی برای صاف‌شدن کامل نیستند. بریس بیشتر برای جلوگیری از پیشرفت قوس در نوجوان در حال رشد استفاده می‌شود و جراحی برای قوس‌های شدید، پیشرونده یا علامت‌دار در نظر گرفته می‌شود.

سوالات متداول

1.آیا انحراف ستون فقرات با ورزش کاملا درمان می‌شود؟

ورزش اختصاصی می‌تواند کنترل وضعیت بدن، قدرت، درد و گاهی زاویه قوس را بهتر کند، اما معمولاً قوس ساختاری را کاملاً از بین نمی‌برد. نتیجه به نوع اسکولیوز، سن، زاویه و اجرای منظم برنامه بستگی دارد.

2.آیا بد نشستن باعث اسکولیوز می‌شود؟

بد نشستن علت اثبات‌شده اسکولیوز ساختاری ایدیوپاتیک نیست. وضعیت نامناسب می‌تواند درد و عدم تقارن ظاهری را بیشتر کند، اما معمولاً باعث چرخش و تغییر ساختاری مهره‌ها نمی‌شود.

3.آیا اسکولیوز باعث کمردرد می‌شود؟

اسکولیوز خفیف نوجوانان اغلب بدون درد است. در بزرگسالان، به‌ویژه در اسکولیوز لومبار دژنراتیو، درد ناشی از دیسک، مفاصل، عدم تعادل عضلات یا فشار روی عصب شایع‌تر است.

4.آیا بریس ستون فقرات را صاف می‌کند؟

در نوجوان در حال رشد، هدف اصلی بریس جلوگیری از بیشترشدن انحناست. ممکن است هنگام پوشیدن یا در پایان دوره رشد مقداری اصلاح دیده شود، اما بریس تضمین نمی‌کند ستون فقرات کاملاً صاف شود.

5.چه زاویه‌ای از اسکولیوز به جراحی نیاز دارد؟

در نوجوانان، جراحی معمولاً برای قوس‌های حدود ۴۵ تا ۵۰ درجه یا بیشتر که خطر پیشرفت دارند بررسی می‌شود. این مرز قطعی نیست و سن، رشد، محل قوس و علائم نیز در تصمیم‌گیری نقش دارند.

6.اسکولیوز لومبار همان دیسک کمر است؟

خیر. اسکولیوز لومبار انحنای جانبی ستون فقرات کمری است، اما دیسک کمر به تغییر یا آسیب دیسک بین مهره‌ها گفته می‌شود. این دو ممکن است در بزرگسالان هم‌زمان وجود داشته باشند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *